Svensk ordbok 2009, webbversion
verb knycklade knycklat
knyckl·ar i|hop●ngn gång fast sammansättn., sehopknyckla
krama ihop (papper e.d.) så att det blir skrynkligt
Nollknyckla ihop papperslappenknyckla ihop ngtsedan 1772sv. dial. knuckla, knyckla, till knåka ’trycka ned; trycka ihop’; jfr knöka
Subst.:vbid1-209810ihopknycklande,
vbid2-209810ihopknyckling